Asset Publisher Asset Publisher

Czas na jesienne poszukiwania szkodników pierwotnych sosny

Późną jesienią, wraz z nadejściem pierwszych przymrozków, lecz przed nadejściem pokrywy śnieżnej leśnicy przystępują do prac związanych z oceną zagrożenia drzewostanów sosnowych przez poszczególne gatunki szkodników liściożernych tj. poprocha cetyniaka, barczatkę sosnówkę, strzygonię choinówkę, zawisaka borowca, osnuję gwiaździstą, osnuję czerwonogłową oraz borecznikowate.

W tym celu wykonuje się przeszukiwania ściółki, gleby mineralnej i szyi korzeniowej pod kątem występowania wyżej wymienionych szkodników, zimujących w różnym stadium rozwojowym.

Poszukiwania prowadzi się corocznie w stałych partiach kontrolnych

Poszukiwania prowadzi się corocznie w stałych partiach kontrolnych, których liczbę określa Zespół Ochrony Lasu uwzględniając lokalizację rozpoznanych w historii obszarów gradacyjnych.

Wyróżniamy trzy metody jesiennych poszukiwań szkodników pierwotnych sosny tj. metoda podokapowa, metoda 10 powierzchni próbnych oraz metoda dwóch drzew. Każdego roku Zespół Ochrony lasu wskazuje nadleśnictwom do zastosowania jedną z powyższych metod.

W tym roku stosujemy metodę dwóch drzew

W tym roku stosujemy metodę dwóch drzew, która polega na wyborze 2 drzew w wyznaczonych partiach kontrolnych. Jedno drzewo wybieramy w strefie brzegowej a drugie wewnątrz drzewostanu. Pod każdym z zaznaczonych drzew wyznacza się prostokąt o wymiarach zewnętrznych 2,6×1 m, otaczający drzewo przeznaczone do poszukiwań. Przeszukaniu wewnątrz wyznaczonego prostokąta podlegają: powierzchnia ściółki, ściółka z wierzchnią warstwą gleby mineralno-próchnicznej i mineralnej włącznie (na końcu należy warstwę gleby mineralnej przeszukać do głębokości 15 cm) oraz cała powierzchnia odziomka w szyi korzeniowej od poziomu ściółki w dół.

Zespoł Ochrony Lasu określa stopień zagrożenia drzewostanów sosnowych

Po zakończonych pracach terenowych zebrane materiały umieszczane są w specjalnych pudełkach, zawierających informację z jakiej partii kontrolnej i z jakiego oddziału pochodzą. Następnie tak przygotowane materiały wysyłane są przez nadleśnictwo do Zespołu Ochrony Lasu w celu ich weryfikacji i określenia stopnia zagrożenia drzewostanów sosnowych na przyszły rok.